Met de Eerste Advent begint een tijd van verwachting, van uitkijken naar wat komt. In de kerk staat een bijzonder bloemstuk dat ons op een beeldende manier meeneemt in dit verhaal.

Een gesloten begin
Het bloemstuk verbeeldt het verhaal van Zacharias en Elizabeth – een echtpaar dat, net als zoveel mensen toen en nu, dagelijks geconfronteerd werd met een toekomst zonder perspectief. De vaas in het bloemstuk is rond en omzwachteld: een teken van een buik die geen nieuw leven draagt. De windsels rondom staan symbool voor het afgesloten zijn, voor het gevoel dat er geen doorgang of opening is.

Stilte en hoop
In het midden van het stuk zie je een bloem die nog gesloten is. Deze verwijst naar de mond van Zacharias, die na de boodschap van de engel Gabriel niet meer kon spreken. Een moment van stilte – maar ook van verwachting. Want juist in die stilte groeit iets nieuws.

Vier kaarsen, vier weken
De vier kaarsen in het stuk staan symbool voor de vier weken van Advent. Elke zondag mag er één extra kaars aangestoken worden. Zo groeit het licht, week na week, op weg naar Kerst – het feest van nieuw begin.