Het vont is gehouwen uit één blok zandsteen, eenvoudig van vorm en robuust van bouw — zoals kerkelijke kunst in de middeleeuwen dat was. Het overleefde de sluiting en volledige herbouw van de kerk in 1841. Hoe bijzonder dat is, besef je pas als je erbij stilstaat: het huidige gebouw is er jonger dan dit stenen bekken.
Eeuwenlang zijn mensen in Markelo gedoopt met water uit dit vont. Pasgeboren kinderen, maar ook volwassenen die bewust kozen voor dit moment. De sporen van al die jaren zijn zichtbaar: het steen is versleten, gepolijst door de tijd. Dat is geen schade — dat is geschiedenis die je kunt zien en voelen.
Het zandsteen doopvont in de Martinuskerk is een van de oudste voorwerpen die de kerk rijk is. Het stamt naar alle waarschijnlijkheid uit de 14e eeuw.
In vernieuwde inrichting heeft het een prominente plek gekregen.
'Verbonden met het heden en verleden van meer dan zeven eeuwen.'
Een vaste plek in de vernieuwde kerk
Bij de ingrijpende renovatie van de Martinuskerk in 2024–2025 was er geen twijfel: het doopvont bleef. Sterker nog — het heeft in de vernieuwde inrichting een prominente plek gekregen, direct zichtbaar voor iedereen die binnenkomt. Niet weggestopt in een hoek, maar als hartstuk van de ruimte.
De kerk kreeg een frisse uitstraling. Het vont herinnert eraan waar het allemaal om begon. Zo verbindt de Martinuskerk het nieuwe met het oude — en het heden met een verleden van meer dan zeven eeuwen.
De traditie gaat door
Vandaag de dag vinden er nog altijd doopdiensten plaats in de Martinuskerk. Wie gedoopt wordt, deelt daarmee in een ononderbroken lijn die teruggaat tot de vroegste eeuwen van het christendom in Markelo. Hetzelfde water, hetzelfde vont, dezelfde gemeenschap — opnieuw.
Ben je benieuwd naar de geschiedenis van de kerk, of wil je meer weten over een doopdienst? Kom gerust langs of neem contact met ons op — we vertellen je er graag meer over.