Wie de Martinuskerk binnenstapt, merkt het vaak meteen: de rust, het licht, het hout en de bijzondere sfeer van een plek waar al generaties lang mensen samenkomen. Tussen al dat moois staat ook een klein, stevig voorwerp met een groot verhaal: het offerblok.
Het offerblok is gemaakt van zwaar eikenhout en voorzien van robuust ijzeren hang- en sluitwerk. Het is geen voorwerp dat je zomaar even optilt. Dat past ook bij de geschiedenis die het met zich meedraagt, want dit offerblok dateert uit 1671.
In 2003 kwam het offerblok weer terug, zorgvuldig bewaard door een gemeentelid.
Jarenlang uit beeld
Bij de grote verbouwing van de kerk in 1963 raakte het offerblok vermist. Jarenlang ontbrak het in de kerk, alsof er een stukje van de oude inventaris én van de herinnering was verdwenen.
Gelukkig kreeg het verhaal een bijzondere wending. In december 2003 kwam het offerblok weer terug. Het bleek al die tijd zorgvuldig bewaard te zijn door een gemeentelid. Na restauratie door de heer Nijland werd het opnieuw aangeboden aan de kerkenraad door de heren Steen en Rietveld, in aanwezigheid van kerkenraadsleden en medewerkers.
Aan die terugkeer was één duidelijke wens verbonden: het offerblok moest weer een zichtbare plek in de kerk krijgen. In een schenkingsovereenkomst is vastgelegd dat het offerblok in gebruik blijft en in de Martinuskerk bewaard moet worden.
Meer dan een houten kist
De kerkenraad en de predikanten van toen, ds. Dijkstra en ds. Overdijk, waren blij met de terugkeer van dit bijzondere stuk kerkgeschiedenis. Het bracht ook een hoopvolle gedachte met zich mee: misschien zijn er nog meer voorwerpen uit de vroegere inventaris die ergens in de gemeente bewaard zijn gebleven.
Wie nu de Martinuskerk bezoekt, nodigen we uit om eens bewust naar het offerblok te kijken. Naar het eikenhout, het ijzer en de eenvoudige, sterke vorm. Want dit is niet zomaar een oude kist. Het is een stille herinnering aan wat mensen hier al sinds 1671 doen: geven, bewaren en samen verder bouwen.