De stichting is geen onderdeel van de kerk, maar heeft wel haar thuisbasis in het gebouw bij de Martinuskerk. Van daaruit helpt zij inwoners, oud-inwoners, verenigingen en onderzoekers bij vragen over families, boerderijen, straten, gebouwen en het leven van vroeger.
Want de geschiedenis van Markelo leeft. In oude foto’s. In familieverhalen. In boerderijnamen, veldnamen, verenigingsarchieven en herinneringen die anders misschien verloren zouden gaan.
De stichting bewaart onder meer zo’n 70.000 oude foto’s, waarvan meer dan 13.000 digitaal te bekijken zijn via de beeldbank:
'Begin 2011 vond de stichting een nieuw onderkomen in de Martinushof'
Waardevol archief
In ruim veertig jaar tijd is een indrukwekkende collectie opgebouwd. De stichting bewaart onder meer zo’n 70.000 oude foto’s, waarvan meer dan 13.000 digitaal te bekijken zijn via de beeldbank MijnStadMijnDorp.
Daarnaast zijn er krantenknipsels vanaf 1800, kadastergegevens vanaf 1832, oude bouwaanvragen en bouwtekeningen, markenarchieven, kerkelijke gegevens van vóór 1811 en archieven van tal van Markelose verenigingen.
Ook de geschiedenis van boerderijen, verdwenen havezaten, veldnamen en Markelose familienamen krijgt er volop aandacht. Zo ontstaat stap voor stap een rijk beeld van het dorp en de mensen die er woonden, werkten en samenleefden.
Van oude schuur naar Martinushof
De wortels van de Heemkunde liggen in de vroege jaren zeventig. In de karakteristieke schuur van boerderij Eungs, in het hart van Markelo, opende toen museumboerderij Eungs Schöppe haar deuren. Daar werd het Twentse leven van vroeger zichtbaar gemaakt met klederdrachten, merklappen, landbouwgereedschap en andere gebruiksvoorwerpen.
Kort daarna groeide het besef dat ook de bredere geschiedenis van Markelo vastgelegd moest worden. Oude gebouwen, boerderijen, bewoners, foto’s en documenten verdienden een vaste plek. Dat enthousiasme leidde uiteindelijk tot de officiële oprichting van Stichting Heemkunde Markelo op 1 maart 1996.
De stichting begon in de archiefkelder van het gemeentehuis. Na de gemeentelijke herindeling in 2001 verhuisde zij tijdelijk naar de voormalige gemeentewerken. Begin 2011 vond de stichting een nieuw onderkomen in de Martinushof. Sindsdien is de collectie verder gegroeid en zijn steeds meer vrijwilligers actief betrokken geraakt.
Meer dan bewaren alleen
Stichting Heemkunde Markelo is niet alleen een archief, maar ook een plek waar mensen elkaar ontmoeten rond de geschiedenis van het dorp.
Tijdens de wekelijkse openingsdagen, op dinsdag- en donderdagochtend, komen regelmatig inwoners en oud-inwoners langs met vragen over hun familie, woning, boerderij of straat. Ook brengen mensen steeds vaker foto’s, documenten of familiearchieven mee, zodat waardevol materiaal niet verloren gaat.
Daarnaast verschijnt twee keer per jaar het magazine Marclo’s Chronyke, gratis voor de donateurs. De stichting verzorgt onderwijsprojecten voor basisscholen en helpt mee aan verhalen, onderzoeken en jubileumuitgaven van Markelose verenigingen en organisaties.
Kom gerust eens binnen
Stichting Heemkunde Markelo draait op ongeveer 30 enthousiaste vrijwilligers. Samen zorgen zij ervoor dat het verleden van Markelo niet verdwijnt, maar toegankelijk blijft voor iedereen.
Heb je een vraag over je familie, je boerderij, je straat of een stukje dorpsgeschiedenis? Of heb je oude foto’s of documenten die bewaard mogen blijven? Kom dan gerust eens langs bij de stichting in de Martinushof.
Meer informatie is te vinden op www.shm.nl
Want in Markelo is nog altijd veel te ontdekken. En minstens zoveel om te bewaren.