Auteur: wptestadmin

Dit bloemstuk vertelt op een prachtige manier het verhaal van Pinksteren. De vurige kleuren rood en oranje verwijzen naar de komst van de Heilige Geest: naar warmte, vuur, levenskracht en beweging.

De ranke rabarberstelen staan symbool voor groei en nieuw leven. De gloriosa’s stralen vreugde, openheid en licht uit. En de sierlijke grassen, die meebewegen op iedere windvlaag, herinneren ons aan de adem van Gods Geest: een kracht die mensen raakt, verbindt en in beweging zet.

Zo wordt het Pinksterverhaal zichtbaar in bloemen, kleuren en vormen. Het is een feest van vuur en inspiratie, van verbondenheid en hoop.

“De Geest maakt levend en zet harten in bloei.”

De symbolische schikking van vandaag bestaat uit een drieluik. Dit verwijst naar de heilige Drie-eenheid, die ons omringt. In tijden van oorlog én in tijden van vrede.

Links zien we de krans. Een ronde krans heeft geen begin en geen einde en staat symbool voor eenheid. Daarmee verbeeldt de krans verbondenheid, hoop en de diepe wens dat oorlog nooit meer terugkomt. De klaprozen in de krans herinneren ons aan hen die hun leven hebben gegeven voor onze vrijheid.

In het midden staat de kroon. De kroon verwijst naar de strijd tussen goed en kwaad in oorlogstijd, maar ook naar de overwinning waardoor wij onze vrijheid en soevereiniteit hebben behouden. De oranje tinten verwijzen naar ons Koningshuis, naar Nederland, en naar onze dankbaarheid dat wij in een vrij land mogen leven.

Rechts zien we het hart. Met de donkere bloemen herdenken wij, zoals op 4 mei, allen die zijn omgekomen. Met de uitbundige bloemen in rood, wit en blauw vieren wij de vrijheid van 5 mei. Het drieluik eindigt bewust met het hart. Want van geloof, hoop en liefde is de liefde het belangrijkste. Zonder liefde is alles zinloos. Dat is de opdracht die God ons geeft.

Op zondag 26 april 2026 stonden we in de dienst stil bij het afscheid, de bevestiging en de herbevestiging van ambtsdragers. Bij dit bijzondere moment was een liturgisch bloemstuk gemaakt.

De zeven rozen stonden symbool voor de ambtsdragers. Daaronder lag een veelkleurige bloemenring, die de gemeente verbeeldde: mensen van verschillende leeftijden, achtergronden en verhalen, samen verbonden. Het rood van de rozen en het kleed verwees naar de Heilige Geest. Tegelijk herinnerden de doornen van de rozen eraan dat het werk van ambtsdragers niet altijd eenvoudig is. Soms vraagt het om geduld, moed en vertrouwen.

De grote bladeren van de gatenplant stonden voor de handreiking: het omzien naar elkaar en het bieden van steun aan mensen binnen en buiten de gemeente. De zeven lichtjes herinnerden ons aan Gods aanwezigheid. Een teken van licht, nabijheid en vertrouwen op de weg die we samen gingen.

Voor Pasen zijn er weer paasbakjes gemaakt en rondgebracht bij mensen van de Martinuskerk. De attentie werd met veel waardering ontvangen. Het is een klein gebaar, maar juist dat persoonlijke contact en het weten dat er aan je gedacht wordt, betekent voor veel mensen veel. Dankzij de inzet van vrijwilligers is deze mooie traditie ook dit jaar voortgezet.

Op Palmpasen gedenken en vieren we hoe Jezus feestelijk Jeruzalem binnentrok. In deze liturgische schikking is de weg naar Pasen verbeeld: een weg van groen naar rood en paars, die uiteindelijk naar het kruis leidt.

De buxus en palmbladeren herinneren aan de intocht van Jezus. De rode rozen verwijzen naar zijn lijden en het bloed dat vergoten werd. Zo leggen zij de verbinding tussen de vreugde van Palmpasen en de ernst van wat komen gaat. Paars is de kleur van bezinning, voorbereiding en rouw.

Gemaakt door Willy Zandvoort en Alies ten Hove.

Door het water van de doop
wil de Heer een teken geven
niet alleen slechts voor vandaag
maar voor heel je leven
waarheen je weg ook gaat
door de doop mag je weten
dat God de Heer je nooit verlaat.

In het midden staat de dopeling (de lelie), omringd door de gemeente (gipskruid) en daarnaast de fles met het water van de doop. De kronkeltak verbeeldt de levensweg die jij als dopeling mag gaan, steeds beschermd door de hand van God (de vingerplant). De cirkel van klimop staat voor de verbondenheid met God, die met jou meegaat op jouw levensweg. De witte rozen verwijzen naar de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Het witte kleed staat voor zuiverheid en een nieuw begin.

Op zondag 21 december 2025 vierden we samen de vierde Advent in de Martinuskerk – een bijzonder moment op weg naar Kerst. Zoals iedere week stond er een prachtige symbolische bloemschikking in de kerk, gemaakt door Johanna Klein Velderman en Dinie Wevers.

Het witte kleed onder de schikking straalde feestelijkheid uit, en stond symbool voor liefde en dienstbaarheid aan anderen. In het midden trok een grote, open amaryllis de aandacht – een verwijzing naar Zacharias, die na lange tijd weer kon spreken. De kerstroos in de schikking verbeeldde het pasgeboren kind waar we in deze periode vol verwachting naar uitkijken. De vaas was omwikkeld met jute, wat ons herinnert aan eenvoud en nederigheid. Boven het geheel boog klimop zich sierlijk over de schikking heen – een teken van trouw aan God, die ons telkens weer nabij is. Samen leven we toe naar het licht van Kerst.

Op deze derde zondag van Advent maken we een bijzondere overgang in de symboliek: de kleur roze vervangt het paars. Deze kleur staat voor vreugde – een licht moment in de tijd van verwachting, omdat de komst van Christus steeds dichterbij komt.

In de bloemschikking van vandaag zien we deze vreugde terug. De vaas is gevormd als een zwangere buik, die langzaam wordt ‘afgewikkeld’ – een teken van het nieuwe leven dat op komst is. De roze rozen benadrukken dit blije vooruitzicht en verwijzen naar het licht dat in de wereld komt. Ook de derde kaars op de Adventskrans wordt vandaag aangestoken. Dit roze licht breekt even door in de paarse weken van voorbereiding – als een teken van hoop en blijdschap. In de schikking is er daarnaast speciale aandacht voor Jozef. Zijn aanwezigheid wordt gesymboliseerd door een hamer en een zaag, verwijzingen naar zijn werk als timmerman. Een bescheiden, maar onmisbare rol in het grotere verhaal van Kerst.

Bij de Tweede Advent staat de engel Gabriël centraal in de bloemschikking. Hij komt vanuit het licht, gesymboliseerd door de gouden ster, en brengt Maria de bijzondere boodschap dat zij nieuw leven zal dragen. Gabriël is de boodschapper van hoop, van een toekomst die groter is dan we kunnen bevatten. Maria wordt uitgebeeld door een maagdelijk witte roos – symbool van zuiverheid en openheid. De vaas doet denken aan een zwangere buik. In vergelijking met vorige week is er iets veranderd: een deel van de zwachtel is losgeraakt. Onze verwachting wordt letterlijk een beetje zichtbaar. Zoals elke zondag in de Advent, brandt er een extra kaars. Twee vlammen nu, twee tekens van licht die ons stap voor stap dichter bij Kerst brengen.